CEBUD TECHNOLOGIE

Technologie

Dlaczego piece?

autor: Cezary K. Święcki / Kaflandia

Odpowiadając na to z pozoru proste pytanie, chciałbym przybliżyć Państwu kilka mało popularnych i rzadko uwzględnianych aspektów podczas podejmowania decyzji o rodzaju ogrzewania, które zamierzamy zastosować w naszym domu.
ro2-052_04.jpgpin
Zobacz całą galerię
W warunkach klimatycznych, jakie mamy w Polsce, konieczność ciągłego ogrzewania pomieszczeń waha się od sześciu do siedmiu miesięcy i stanowi poważny problem natury technicznej i ekonomicznej.

Dlatego warto zapoznać się z alternatywnymi, dla systemów centralnego ogrzewania, możliwościami ogrzania lub dogrzania pomieszczeń, ze szczególnym uwzględnieniem urządzeń opalanych paliwem stałym, to znaczy: drewnem, węglem kamiennym i brunatnym, brykietami różnego typu, itp.
Wyróżniamy trzy rodzaje urządzeń grzewczych opalanych paliwem stałym. Są to:
-KOMINKI
- tradycyjne z paleniskiem otwartym
- z paleniskiem zamkniętym, to znaczy z zastosowaniem wkładu kominkowego

-TRZONY KUCHENNE (TZW. KUCHNIE)
-PIECE RÓŻNYCH RODZAJÓW.

Każde z tych urządzeń pracuje na innej zasadzie. Jest wiele opracowań dotyczących konstrukcji i budowy kominków, ja natomiast chciałbym przybliżyć Państwu piece akumulacyjne, jako najlepsze i najbardziej sprawne urządzenia.

Stwierdzenie, że "prawa fizyki obowiązują wszędzie", brzmi dość banalnie. Jednak konstrukcja pieców komorowych, zgodna z teorią hydraulicznego przepływu gazów, opracowana w latach dwudziestych ubiegłego wieku, przez rosyjskiego uczonego, profesora Grum-Grzymajło (a rozwinięta w okresie międzywojennym i zastosowana w piecach mieszkaniowych przez najwybitniejszego konstruktora pieców komorowych - Polaka, inż. Karola Szrajbera), pozwala na osiąganie sprawności powyżej 80%. To sprawia, że tego typu piece fizyczne są bodaj najlepszymi urządzeniami, jakie udało się skonstruować.
Poza najwyższą sprawnością piece akumulacyjne charakteryzują się jeszcze tym, że:
- Temperatura powierzchni nie wzrasta powyżej 70 oC;
- Są najtańszym sposobem ogrzewania pomieszczeń;
- Są porównywalne cenowo do kominków;
- Są łatwe w obsłudze przy różnych rodzajach paliwa;
- Stanowią instalację najpewniejszą w działaniu i użyciu;
- Donoszenie opału i usuwanie popiołu w piecach średniej pojemności cieplnej raz na dobę nie stanowi dużego problemu.

Omówienia wymaga tutaj pierwszy punkt charakterystyki, czyli higieniczne warunki, które bezwzględnie powinny być przestrzegane, a w praktyce temat ten jest zupełnie nieznany i pomijany w publikacjach.
W warunkach klimatu polskiego, oprócz konieczności utrzymywania temperatury pomieszczeń na odpowiednim poziomie, należy wziąć również pod uwagę aspekt zdrowotny składu powietrza, które ogrzewamy i którym oddychamy. Należy wiedzieć, że w skład wszechobecnego w powietrzu kurzu wchodzą również mikroelementy organiczne, to jest: bakterie, grzyby, pleśnie, sierść, pyłki roślin i inne. W zetknięciu z powierzchniami rozgrzanymi do temperatur przekraczających 70 oC, występuje zjawisko zwane "przypiekaniem kurzu", to znaczy utlenianie cząstek pochodzenia biologicznego. O ile organizm człowieka przystosowany jest do filtrowania kurzu zawartego w świeżym powietrzu, to już "przypieczony", czyli nadmiernie wysuszony i lotny, podrażnia drogi oddechowe, przyspiesza wysychanie błon śluzowych itp. Spalony zaś zanieczyszcza powietrze produktami spalania, które nawet w niewielkich ilościach powodują bóle głowy, zmęczenie, pieczenie oczu i inne niekorzystne reakcje organizmu.
Prawidłowo skonstruowany i wykonany piec nie powinien więc nagrzewać się do temperatury wyższej niż 70 oC, niewłaściwe jest więc ciągłe palenie i rozgrzewanie powierzchni "do czerwoności".
Niestety, konieczne jest tutaj ponowne nawiązanie do kominków, szczególnie tych z wkładami grzewczymi, gdyż zasada ich działania opiera się głównie na konwekcyjnym nagrzewaniu powietrza w komorze pomiędzy korpusem wkładu a obudową. Temperatura na powierzchni rozgrzanego wkładu wielokrotnie przekracza graniczną wartość siedemdziesięciu stopni Celsjusza, co powoduje "przypiekanie" i spalanie zawartej w powietrzu zawiesiny kurzu, przez co nabiera ona silnych właściwości alergizujących. Ponadto, kominki, jako urządzenia o małej akumulacji cieplnej, używane są często w trybie pracy ciągłej, a więc użytkownicy narażeni są na stałe oddziaływanie szkodliwych składników powietrza. O ile przetarcie pieca z kurzu, nawet gdyby w pewnych krótkich odcinkach palenia temperatura ścian przekroczyła 70 oC, nie stanowi żadnego problemu, o tyle odkurzenie komory kominka jest w praktyce niemożliwe.
Należy dodać, że powszechnie stosowane systemy rozprowadzenia ciepłego powietrza po całym domu, przy zastosowaniu rur lub kanałów, są doskonałym magazynem "przypieczonego" kurzu. Z przyczyn oczywistych nie ma możliwości oczyszczenia tych kanałów, a jak wiadomo, istniejące filtry tylko w niewielkim stopniu zabezpieczają przed kurzem. W przypadku osób uczulonych należy więc zdecydowanie odstąpić od tego typu rozwiązań. Dodatkowo nieprzyjemnym aspektem rozprowadzenia ciepła jest występowanie ciemnych smug nad kratkami wylotowymi, a spowodowane są one właśnie spalonymi cząsteczkami kurzu.
Właściwie, jedyną w porównaniu z piecami, zaletą kominków, jest widok płomienia, najlepiej oczywiście w kominku otwartym.
Trudno w kilku zdaniach opisać budowę pieca komorowego, praktycznie samodzielne wykonanie jest bardzo wątpliwe. Przykładowe konstrukcje tego typu szczegółowo opisuje, między innymi wspomniany powyżej inż. Szrajber.

Piece komorowe są to moim zdaniem najlepsze konstrukcje na paliwo stałe. Życzę Państwu wiele radości i ciepła domowego ogniska, zamkniętego w pięknej formie.
fot. Jasbapin

fot. Kaflandiapin

Komentarze (0)

Zaloguj się aby skomentować artykuł
Zaloguj się
facebook Twitter Google+

Nasi partnerzy

Kominki polski
Pasywny Budynek
IntelEko.pl
Ogrzewnictwo.pl
Kominek